۱۵ اسفند ۱۳۹۲
 
نوشته شده توسط : مدیر

مدتی قبل در یکی از وبلاگ های زیست شناسی مطلبی با عنوان « تاریخچه زیست شناسی درایران» خواندم که با این جمله شروع شده بود: « انجمن زیست شناسی ایران نخستین با در سال ۱۳۵۲ دایر گردید…» . چند مدت قبل از آن در مجله رشد آموزش زیست شناسی مقاله ای که در پی می آید را خوانده بودم که حیفم آمد کاربران عزیز را از خواندن آن محروم ببینم . از این رو آن را در اینجا گذاشتم .



:: موضوعات مرتبط : زیست شناسی
تاریخ انتشار : پنج شنبه, ۱۵ اسفند ۱۳۹۲ | بدون دیدگاه
صفحه 5 از 512345
 
   
گرچه خسته ام گرچه دلشکسته ام بازهم گشوده ام درى به روى انتظارتابگويمت هنوزهم به آن صداى آشنا اميدبسته ام. اى توصاحب زمان! اى توصاحب زمين! دل جداز يادتوآشيانه اى خراب وبى صفاست يادسبزوروح بخش تو يادلطف بى نهايت خداست کوچه باغ سينه ام اى گل محمدى به عطرنامت آشناست آنکه درپى تونيست کيست؟ آنکه بى بهانه توزنده است درکجاست؟ صبحگاه جمعه هاآفتاب ياد توز «ندبه»هاى ماطلوع مى کند.آنکه شب پس ازدعابا سروداشتياق ونغمه اميدبادلى سفيدخواب رفته است روز رابه شوق ديدنت شروع مى کند.اى تومعنى اميدوآرزو!اى براى انتظار عاشقانه آبرو!عشقهاى پاک درميان خنده هاوگريه هاى عاشقان پيش عصمت الهى ات خضوع مى کند. اى بهانه اى براى زيستن! اشتياق همچوسبزه بهاره هرطرف دميده است.جمکران جلوه اى ازانتظاروشوق ماست اى بهارجاودان اى بهارآفرين مادرانتظارمقدم توييم اى اميد آخرين!